VII Sejmik Szkolnej Kultury Fizycznej
W dniach 23 –24 listopada odbył się w Warszawie VII Sejmik Szkolnej Kultury Fizycznej z udziałem ponad 120 nauczycieli, dyrektorów szkół, metodyków, funkcjonariuszy administracji szkolnej, działaczy Szkolnego Zwi±zku Sportowego i przedstawicieli z
********************************

W dniach 23 –24 listopada odbył się w Warszawie VII Sejmik Szkolnej Kultury Fizycznej z udziałem ponad 120 nauczycieli, dyrektorów szkół, metodyków, funkcjonariuszy  administracji szkolnej, działaczy Szkolnego Zwi±zku Sportowego i  przedstawicieli zainteresowanych instytucji i organizacji


Na zdjęciu brak jest jednego z głównych moderatorów Sejmiku Tomka Frołowicza, który spieszył się na poci±g, bo do Gdańska z Warszawy jedzie się teraz ponad 6 godzin. Jak się skończy przebudowa tej trasy, będziemy jeĽdzić niewiele ponad dwie godziny. Tak przypadkiem zyskali¶my trafne porównanie : Takie przyspieszenie  potrzebne nam jest w tych sprawach, o których mówili¶my podczas sejmiku. Chyba będzie trudniej.

Sejmik otworzył Sekretarz Stanu w MSiT Pan Ryszard Stachurski a referaty  wygłosili : Profesor   Jerzy Po¶piech : (Współczesne tendencje w europejskim wychowaniu fizycznym i sporcie szkolnym), profesor   Tomasz Frołowicz, (Reforma wychowania fizycznego- szanse i zagrożenia), Profesor  Rajmund Tomik: (Sport w polskiej szkole – struktury, finansowanie, regulacje prawne), Profesor Barbara Woynarowska: (Edukacja zdrowotna w wychowaniu fizycznym), Dr Krzysztof  Zuchora: (Edukacja olimpijska), Dr Grzegorz Buczyński: (Wyniki  kontroli wychowania fizycznego przeprowadzonej przez Najwyższ± Izbę Kontroli w latach 2009-2010).

Następnie Sejmik pracował w trzech merytorycznych Zespołach:

Zespół I pod kierunkiem  Jerzego Po¶piecha i Tomasza Frołowicza, zajmował się sprawami szkolnego wychowania fizycznego.

Zespół II pod kierownictwem Rajmunda Tomika i Adama Szymczaka  debatował o  sprawach        sportu szkolnego, koncentruj±c  sw± uwagę na rozwi±zaniach realnego wsparcia SZS.

Zespół III pod kierownictwem Barbary Woynarowskiej i Zbigniewa Cendrowskiego szukał rozwi±zań dla nadania dynamiki  szkolnej  edukacji zdrowotnej.

Znacz±cy był udział w debacie sejmikowej czytelników i autorów Lidera,  którzy nadesłali via internet,  wiele interesuj±cych ocen, wniosków i propozycji.

Inicjatywa zwołania kolejnego Sejmiku, dodajmy po 6 letniej przerwie, powstała  z inspiracji  Sejmowej Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki, Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Szkolnego Zwi±zku Sportowego, który Sejmik zorganizował.

Różne materiały zwi±zane z Sejmikiem były systematycznie ogłaszane na stronie  www.lider.szs.pl  (s± tam zreszt± wci±ż dostępne)

Co przyniósł VII Sejmik. ?

Obszerne szczegółowe materiały Sejmiku s± opracowywane i będ± szybko opublikowane na stronach  www.szs.pl  oraz  www.lider.szs.pl  a tradycjonali¶ci otrzymaj± dodatkowo wersję drukowan±.  Przewiduje się także , że na kanwie obrad sejmikowych powstan± liczne opracowania, komentarze i projekty, które także będziemy bez zwłoki prezentować.

Od zakończenia obrad VI Sejmiku Szkolnej Kultury Fizycznej dokonały się w sferze zdrowia, edukacji i kultury fizycznej liczne pozytywne i istotne zmiany. W szkole rozpoczęło się wdrażanie nowej podstawy programowej, w tym jego ważnej czę¶ci -  edukacji zdrowotnej.  Buduje się wiele nowych obiektów służ±cych krzewieniu kultury fizycznej, w tym słynne Orliki,  a w o¶wiacie,  w ramach programu Radosna Szkoła, powstaje infrastruktura maj±ca służyć aktywizacji fizycznej najmłodszych. Sport szkolny, którego głównym animatorem i organizatorem jest Szkolny Zwi±zek Sportowy,  dzięki wsparciu MSiT,  poszerzył swoje pole działania i zyskał wiele nowych impulsów. Przygotowania do Euro 2012  sprzyjaj± wzrostowi zainteresowań społeczeństwa sportem jako ważnym ¶rodkiem aktywizacji ruchowej.   W roku 2010  Sejm uchwalił now± Ustawę o Sporcie. WyraĽnie wzrosło, wyrażaj±ce się licznymi inicjatywami parlamentarnymi,  zainteresowanie posłów i senatorów  sprawami zdrowia, kultury fizycznej i zdrowego stylu życia.

Jednocze¶nie liczne raporty i badania informuj± nas o narastaj±cych zagrożeniach w sferze zdrowia i sprawno¶ci fizycznej, która coraz czę¶ciej i słusznie wskazywana jest jako ważny - może najważniejszy komponent i podstawa zdrowia. W realizacji programów szkolnej edukacji zdrowotnej,  wychowania fizycznego i sportu szkolnego mamy do czynienia z licznymi niedostatkami.  Ostatni Raport Najwyższej Izby Kontroli w tej sprawie wskazał na znaczne niedomagania realizacyjne. Szkolny Zwi±zek Sportowy, d±ż±cy do zwiększenia liczby sportuj±cej młodzieży stan±ł przed barier± wynikaj±c± z niedostatku fachowych kadr – organizatorów sportu.

W takiej sytuacji VII Sejmik miał wielk± i niepowtarzaln± szansę odnie¶ć się do tych zmian, dokonać wstępnej oceny ich realnego wpływu na kondycję polskiej kultury fizycznej ze szczególn± koncentracj± – co oczywiste – na problemach szkoły, szkolnego wychowania fizycznego, edukacji zdrowotnej i sportu szkolnego.  Odnie¶ć się, ale też zaproponować zwiększenie dynamiki w rozwi±zywaniu spraw do¶ć dobrze rozpoznanych.

Czy Sejmik spełnił te oczekiwania ?

Każdy uczestnik Sejmiku może w tej sprawie mieć własne odczucia i ocenę, jednak przebieg Sejmiku i zapisane w podsumowaniu wnioski i propozycje pozwalaj± na sformułowanie  wstępnie wysokiej oceny dokonań tego zgromadzenia – budzi to uzasadnione nadzieje na postęp,  wszelako pod warunkiem,  że potrafimy wszyscy wspólnie : administracja wszystkich szczebli, samorz±dy  oraz główni autorzy przemian :  nauczyciele i  dyrektorzy szkół, działacze sportu szkolnego, liderzy edukacji zdrowotnej, stworzyć sprawnie funkcjonuj±cy system wdrażania postanowień Sejmiku, który grupuj±c przedstawicieli wszystkich znacz±cych szkolnych ¶rodowisk edukacji, zdrowia i sportu  dokonał,  działaj±c na pograniczu teorii i praktyki,  trafnego zestawienia i uogólnienia funkcjonuj±cych w obiegu opinii i ocen, wobec których narastał stan niemocy realizacyjnej  powoduj±cy brak realnego wpływu całego systemu edukacji i wychowania na stan zdrowia i sprawno¶ć fizyczn± dzieci i młodzieży.    Sejmik zbieraj±c, sumuj±c  i eksponuj±c te opinie stał się  ważnym ogniwem ewaluacji istniej±cych co prawda, ale mało energicznie wdrażanych programów,  przypomniał  prawdę bole¶nie oczywist±, że tylko to co zrobione zmienia rzeczywisto¶ć. We wszystkich wypowiedziach uczestników Sejmiku wyrażana była potrzeba koncentracji na zapewnieniu możliwo¶ci sprawnej realizacji tego wszystkiego co wspólnie uznajemy za słuszne i potrzebne. Obecno¶ć na Sejmiku licznej grupy posłów i senatorów którzy byli nie tylko obserwatorami debaty, ale jej aktywnymi uczestnikami, daje nadzieje, że postanowienia Sejmiku nie pójd± w zapomnienie. Parlamentarzy¶ci nie tylko słuchali gor±cej debaty, ale także na bież±co odnosili się do zgłaszanych wniosków i postulatów, obiecuj±c pomoc w rozwi±zywaniu różnych ważnych problemów.  Wielkim i skutecznym po¶rednikiem pomiędzy uczestnikami Sejmiku a parlamentarzystami był Prezes SZS i poseł Wojciech Ziemniak .

Co tu dużo mówić – udał się nam ten Prezes.

Reasumuj±c - mogli¶my wszyscy – uczestnicy Sejmiku  reprezentuj±cy wszystkie zainteresowane ¶rodowiska sprawami kultury fizycznej zorientować się, że znajomo¶ć problemów, dla omówienia których Sejmik zwołano jest dostatecznie duża,  aby debata mogła skoncentrować się nad sformułowaniem propozycji rozwi±zań i działań. To bardzo wyraĽny trend – wszyscy chc± aby przej¶ć bardzo szybko i dynamicznie od opisywania zjawisk, analizowania niedostatków do formułowania programów i wytyczania konkretnych dróg działania.  To pierwsze i ważne zadanie dla porz±dkuj±cych i adresatów sejmikowych ustaleń : Co, kto, jak i kiedy zrobi to co niezbędne.

Wymieńmy główne ustalenia sejmikowe :

Omawiaj±c sprawy wychowania fizycznego a w szczególno¶ci postępów w realizacji nowej podstawy programowej podkre¶lano, że najważniejsze zadania w tej kwestii s± jeszcze przed nami. Potrzebne jest wzmocnienie motywacji nauczycieli wf  do wzbogacania warsztatu pracy, atrakcyjno¶ci zajęć wf , pełniejsze wykorzystanie przez nich trudnej, ale daj±cej wielkie możliwo¶ci zasady prowadzenia zajęć do wyboru. Nade wszystko za¶ ważne będzie wykorzystanie autorskich możliwo¶ci samych nauczycieli i dyrektorów szkół do unowocze¶niania programów wychowania fizycznego. Oczekuje się, że większe ich kompetencje i uprawnienia zaowocuj± lepszymi i skuteczniejszymi działaniami.

Co do sportu szkolnego i jego problemów przypomniano, znane i od lat podnoszone sprawy,  w tym niezbędno¶ć znacznego poszerzenia udziału dzieci i młodzieży w sporcie – atrakcyjnej czę¶ci szkolnego wychowania fizycznego. Wymaga to przede wszystkim wzmocnienia potencjału organizacyjnego Szkolnego Zwi±zku Sportowego. Sprawa ta jest jak wiemy przedmiotem dezyderatu poselskiego skierowanego do MEN. 

Żywa debata w zespole edukacji zdrowotnej koncentrowała się na próbie odpowiedzi na pytanie : co należy zrobić, aby wzmocnić wiedzę i motywacje bezpo¶rednich realizatorów  edukacji zdrowotnej. Uznaje się, że  nauczyciele wf s± najlepiej przygotowan± grup± zawodow± w szkole  do prowadzenia zajęć prozdrowotnych, ale stwierdzono też, że konieczne jest, dla skuteczno¶ci tej edukacji, udzielenie prowadz±cym maksymalnej pomocy merytorycznej i metodycznej, między innymi przez uruchomienie powszechnego systemu dokształcania nauczycieli już pracuj±cych, oraz  znacz±ce rozbudowanie programu studiów  w szkołach wyższych  w zakresie edukacji zdrowotnej, z wprowadzeniem specjalizacji z tym zakresie wł±cznie.

Kiedy tak sobie w nocnej ciszy siedzę przed komputerem, czytam te wszystkie znakomite materiały sejmikowe i piszę niniejszy tekst  narasta we mnie niepokój :

Kto trafnie rozpisze te wszystkie niezwykle doniosłe ustalenia i wnioski na programy operacyjne ?

Czy łatwo będzie znaleĽć wła¶ciwych adresatów ?

Czy adresaci zechc± te trudne zadania podj±ć ?

Tekst napisał Zbigniew Cendrowski, najstarszy uczestnik Sejmiku. 

Bez pewno¶ci, że to co napisał,  słuszne jest i sprawiedliwe.